En een en twee en daar ga je. Goed zo.
Voel dat branden.
Hallo, vreemde baby.
Wie is dat? - Geen idee. Een of andere baby.
Onzin, baby's zijn roze en rimpelig en dragen dekens. Dick, kom eens.
Wie is dat? - Een of andere baby.
Wat wil hij? - Daar kom ik wel achter.
Wat wil je?
Hallo, heeft iemand mijn...?
Daar is mijn kleine tapijtrat. - U hebt een kind gekregen.
Dit is mijn kleinzoon. Ik pas op hem.
Mijn zoon en zijn vrouw zijn naar Caesar's Palace.
Rome.
Willen jullie mij een plezier doen?
Wil jij op hem passen, terwijl ik naar de dokter ga?
Ja, heel graag. - Geweldig.
Hij heeft een dutje gedaan en is al verschoond.
Wat had hij gedaan?
Waarom gaat u ervan uit dat Sally op hem zal passen?
Zij is een vrouw. - Nog een verdienste.
Ik haal zijn spullen. Hij is wat zeurderig. Zijn tandjes komen eraan.
Geen probleem. We zullen er wel voor tekenen.
Mag ik vragen wat jou bezielt? - We kunnen een mensje observeren.
Je wou toch een baby. - Deze niet. Ik wil een zelfgemaakte.
Wat ruik ik?
Hé, ik heb hard getraind.
Zet hem af. - Dat kan niet.
Zet hem dan stiller. - Wat wil je? Heb je honger?
Hou hem bezig. - Wat? Ik weet niet...
Oké, ik zal een verhaaltje voorlezen.
Dingo Boy vrijgelaten, Burt Reynolds ongerust.
Een echte Dingo Boy, kijk. - Opzij.
Dat zijn mijn croûtons. Laat hem zelf croûtons kopen.
Kijk. Hij eet. Hij vindt de croûtons lekker, Harry.
Ze zijn jamjam, hè? - Waarom praat je zo tegen die baby?
Ik heb mijn redenen. - Ik ben weg.
Dick, ik kan echt geweldig met dat kind omgaan.
Dat kan niet moeilijk zijn. Zo'n schatje.
Hij gilt. Waarom gilt hij? Laat hem ophouden.
Hij houdt op. Ik ben geweldig met dat kind en hij haat jou.
Geef hier.
Verdorie.
Jij doet hem huilen. - Onzin, dat zijn vreugdetranen.
Zet het nou op. - Nee.
Het is Mary's afscheidsfeestje. - Ze gaat maar drie dagen weg.
Hoedje, hoedje, hoedje.
Verrassing.
Mary, ik mis je nu al.
Je hoeft niet voor elke conferentie een feestje te geven.
Dat zeg je, omdat Nina geen hoedje draagt.
Mijn sleutels. Je weet waar het voer staat.
Zorgt Nina voor je vissen? - Ja.
Mary, zou ik dat niet moeten doen?
Nina weet waar alles staat. - Juist, ja.
Zij weet dat al. Dat maakt het veel makkelijker.
Als u het wilt doen... - Ja, echt.
Ik wil dolgraag voor je vissen zorgen.
Echt, Nina. Je wordt bedankt, hoor.
Ik doe gewoon mijn werk.
Ik heb ook vissen, hoor. - O ja?
Ze zitten in mijn diepvries.
Alsjeblieft, baby.
Dat vond hij maar niks. Waar blijft Sally met die luiers?
Kijk, er komt weer iets uit zijn neus.
Er komt nattigheid uit elk van zijn lichaamsopeningen.
Stomme, natte baby.
Hij vindt het lekker.
Of toch niet.
Het is niet zo leuk als ik dat doe, hè?
Laat dat. Het is een baby.
Mary, dit betekent zo veel voor mij. - Ik leg het nog één keer uit.
De filter en verwarming zijn automatisch. Blijf er af.
En als ik toch moet? - Waarom zou je?
Wat als ik er wil aankomen? - Blijf er gewoon af.
Oké, dit doe ik altijd. Als ze braaf zijn geweest,
beloon ik ze met een garnaaltje.
En anders eet ik het garnaaltje zelf op.
Dit klinkt stom, maar ik ben gehecht aan die vissen. Hou ze in leven.
Jij houdt van je vissen en ik hou van jou en dus hou ik ook van je vissen.
Geef ze nou maar gewoon eten.
Blijf van die filter af. - Óké.
Wat hebben jullie? Hoe vaak moet ik het nog zeggen?
Als de baby slaapt, mag het maar één keer rinkelen.
Juist ja, de één-rinkel-regel.
Inderdaad. Harry, heb jij appelmoes op de vloer gemorst?
Nee, dat was de baby.
Wat een schattig ontwerpje.
Mrs Dubcek.
Ze komt morgen pas terug. Ze was nog suf van de verdoving...
...en is op een kinderboerderij in Cleveland wakker geworden.
Die oude smoes weer.
We mogen hem nog een dag houden. - Geweldig.
O ja, ik had die appelmoes gemorst. - O ja?
Nee, de baby. - Daarover wou ik je spreken...
Hij draait zich om, denk ik.
Ik hoor niks. - Jij bent dan ook een man.
Hoe kan dat? Die baby heeft de macht in handen.
De domste heeft het voor het zeggen.
Dit is te gek. Wij zijn met zijn drieën.
We zijn groter en slimmer. We kunnen hem aan. Wie doet mee?
Kom op, mannen.
Eén rinkel.
Dag, vissen.
Moet je toch kijken. Wat denk je? Ik weet wat jij denkt.
Zit jij in die bak of zit ik erin?
Nou, jij zit erin, stomme vis.
Ik heb cadeautjes meegebracht. Een schatkist vol dubloenen.
Een topless zeemeermin. Niet staren.
En nu komt het: Ik heb een nieuw vriendje voor jullie.
Ik noem haar Sneeuwvlokje, omdat ze zo zacht en teer is.
Jullie hebben vast wel zin in een verhaal voor het slapen gaan.
Het heet Verhalen van de Calypso. De geheimen van de diepzee.
Langzaam, heel langzaam...
...gaat de dag over in de nacht.
De duisternis hekelt het leven dat danst in de diepte.
Plots en zonder waarschuwing slaat het gevaar toe.
Octopus, Octopus, je kinderen gaan sterven.
Ik wil dat, ik wil dat, ik wil...
Harry, we komen iets voor de baby kopen. - Verdorie.
Wat vind je hiervan? Waar is hij naartoe?
Hou vol, baby. - Sally, niet doen.
Ik moet hem redden. - Beheers je.
Dat is de bodemloze ballenbak van de dood.
Kan me niet schelen. Dat is mijn baby.
Ik heb hem.
- Hé, mevrouwtje.
Er mogen alleen kinderen in de ballenbak.
Wat ziekelijk, zeg.
Luitenant, je ziet er niet uit.
Alsof je de nacht in een carwash hebt doorgebracht.
Ja, ik was de hele dag in de weer met die baby.
Die brutale vlegel gaat echt te ver.
Morgen krijg je een dag vrij. Ga naar de stad voor een tatoeage.
Ik moet morgen met de baby naar het park, de zoo en de golfbaan.
Hij heeft echt talent.
Het lijkt wel of je ervan geniet. - Dat is ook zo.
In het begin heb ik geklaagd, maar...
Dit is de eerste opdracht, waarvoor ik me helemaal inzet.
Ik vind dat ik nooit genoeg voor hem doe.
Hoe meer hij mij nodig heeft, hoe meer ik hem.
Ik heb een idee. We wekken hem en wiegen hem dan weer in slaap.
Waarom niet? - Je wordt zo week van die baby.
Hij heeft je in zijn macht. - Hij is mijn konijntje.
Mijn God, jij bent wapenexpert.
Ja, maar nu bescherm ik iemand en val ik niet aan.
Ik weet genoeg. Ik ga slapen. - Ik heb hem in jouw bed gestopt.
Haal hem daar onmiddellijk uit.
Ik gehoorzaam nu een andere bevelhebber. Zijn rang: Baby.
Wacht, waar moet ik dan slapen? - Neem zijn kamer.
Prima.
Morgen, kinderen.
Dag, Sneeuwvlokje.
Waar is de rest? Kom maar te voorschijn.
Sneeuwvlokje, je ziet er wel wat opgeblazen uit.
Goeie genade.
Stoute, stoute vis. Waar zijn die garnalen?
Zie je dat? Jij krijgt niks.
Mary, je bent al terug. - Het was een ramp. Ik moest weg.
Was dat wel verstandig? Ga terug. - Nee. En trouwens, ik heb je gemist.
Ik voelde me zo alleen...
Waar zijn mijn vissen? - Daar.
Dat is mijn vis niet. - Jawel.
Je hebt mijn vissen vermoord. - Ik niet, hij.
Stomme ezel. - Ja, stomme ezel.
Hé, lieverd, kun je mijn naam zeggen?
Sally. - Nee.
Ach, kinderen hebben hun eigen ontwikkelingstempo.
En verzet wijst op een analytische geest.
Echt waar? - Nee.
Let maar niet op hem. Ik ga meneer Sokaap voor je zoeken. Leuk, hè?
Ik voel me zo rot. Ik heb de vissen van mijn geliefde vermoord.
Waar ben je nou? - Ik moet ze zien te vervangen.
Kom hier, ellendig stuk rommel.
Ze hoort alleen nog de baby. - Heb jij Sokaap gezien?
Nee, hoor. Waarom vraag je mij dat?
Ik heb hem de hele dag nog niet gezien.
Hij ligt vast in de slaapkamer. Roep als hij iets wil.
Wat moet ik toch beginnen?
Sokaap. - Geef hier.
Jij bent perfect. Je past zelfs in het aquarium.
Mary, weet je nog dat ik je vissen heb vermoord?
Nee. - Nou, het was wel zo.
Maar ik heb iets om je op te beuren. Kom maar.
Van wie is die baby? - Van mij. Niet om te houden.
Hij is van Sally. Die heeft hem van Mrs Dubcek. Hij is gehuurd.
Speel er maar mee. - Breng dat kind naar zijn moeder.
Hou hem vast. Wedden dat je het leuk vindt?
Ik meen het. - Maak er nou een ommetje mee.
Daar ben je. En daar ben jij ook. Jij gaat ervan lusten.
Nadat ik met jou klaar ben. Kom maar. Kom op, Dick.
Waarom ben je zo boos? - Je hebt hem gevonden.
Dan hoeven we niet meer te zoeken. - Ik wou hem terugbrengen.
Een goeie moeder zou je van de trap duwen.
Je bent geen moeder. - Dat gaat veranderen.
Ik heb besloten om hem te houden. - Hij is niet van jou.
Dat is een detail.
Hij heeft me nodig. Hij is hulpeloos. - En ik dan?
Dat kan niet. Daar bestaan regels, wetten en televisiefilms over.
Dick, ik hou hem. Punt.
Is er iemand thuis? - Ik moet hem verstoppen.
Kom onmiddellijk terug. Sally.
Bedankt dat jullie op mijn kleinzoon hebben gepast. Het was de hel.
Ik ga jullie er niet mee vervelen. - Te laat.
Waar is mijn klein kereltje?
Mrs Dubcek, er is een probleem met de oven.
Wat dan? - U bent de huisbazin.
Laat haar de oven zien. Stop haar erin als het moet.
Is ze weg? Dan blijven we hier. - Denk na.
Oké. Nee.
Alles in orde. We stappen maar eens op.
Nu al, Mrs Dubcek? We wonen hier nu een jaar en kennen u nauwelijks.
Ga zitten en vertel ons alles.
Alles... reizen. - Medisch dossier.
Een dokter in Mexico zei dat ik het DNA van een maki had.
Fascinerend. Ik ben zo terug.
Nou, hier is hij dan.
Nu moet je naar huis. - Daar is mijn kleine kereltje.
Dag, baby. - Dag, Sally.
Kom maar, lieverd. Wat ben je toch een grote jongen.
Goddank, daar zijn we vanaf.
Ik zal hem missen.
Ik ga even naar de andere baby kijken.
Wat was dat nou? Je hield toch van hem?
Inderdaad. - Waarom gaf je hem dan terug?
Ik besefte dat zijn echte ma hem meer nodig had.
Toen ik hem kwijt was, werd ik gek.
Dat kon ik zijn moeder niet aandoen. - Neem er zelf een.
Dat zou mooi zijn. - Doe dat dan.
Ja, en dit lichaam ruïneren, zeker?
Mary, we moeten praten. - Heb jij een hond?
Mary, ik wil dat alles weer als vroeger wordt.
Dat zal wat tijd vergen.
Ik weet wat het is om iets dierbaars te verliezen. Het was fout van mij.
Wat moet jij met die hond? - Ik ging nieuwe vissen kopen...
...en toen zag ik hem. - Ik kan niet voor een hond zorgen.
Je hield toch ook van je vissen.
Het is wel een schatje.
Kom hier, jongen.
Kijk nou, hij is dol op je. En wat is hij nieuwsgierig.
Verzet je niet. Stel je voor hem open. Toe dan.
Hij houdt van je. Hij houdt echt van je.
Verzet je niet. Laat hem van je houden. Goed zo, Mary.